พระครูพิบูลย์คณารักษ์ หรือหลวงพ่อดิ่ง คงฺคสุวณฺโณ เป็นชาวบ้านบางวัวแต่กำเนิด ชาวบ้านเรียกกันว่า”เกาะหลังบ้าน” เกิดเมือวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2420 ตรงกับวันพฤหัสบดี ขึ้น 11 ค่ำ เดือน 4 ปีฉลู จ.ศ.1239 โยมบิดาชื่อเหม โยมมารดาชื่อล้วน พออายุครบ 20 ปีจึงอุปสมบท ณ วัดบางวัว ได้รับฉายา”คงฺคสุวณฺโณ” ศึกษาพระธรรมวินัยอยู่ 2 พรรษา จึงเดินทางเข้ากรุงเทพฯ ศึกษาพระปริยัติธรรมที่วัดไตรมิตรวิทยาราม(วัดสามจีน) ตั้งแต่สมัย ที่หลวงพ่อโมยังมีชีวิตอยู่ ท่านศุกษาได้เพียง 1 พรรษา เจ้าอาวาสวัดบางวัวมรณภาพลง พระภิกษุและชาวบ้านต่างประชุมหารือ ให้นิมนต ์หลวงพ่อ ทิม กลับมาเป็นเจ้าอาวาสสือบไป ซึ่งท่านอาจขัดศรัทธาได้ นับว่าท่านได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสในเวลาอันรวดเร็วมาก บรรพชามาเพียง 3 พรรษาเท่านั้น
          หลวงพ่อดิ่ง เริ่มต้นพัฒนาถาวรวัตถุต่างๆ ภายในวัดซึ่งเริ่มทรุดโทรมไปตามกาลเวลา และพัฒนาด้านการศึกษาพระปริยัติธรรมแก่ พระภิกษุ สามเณรเด้าย ท่านมรณภาพเมือวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ.2495 สิริอายุได้ 75 ปี 55 พรรษา
          หลวงพ่อดิ่ง เป็นพระที่มีชื่อเสียงด้านวิทยาคมและพุทธาคมสูง วัตถุมงคลของท่านเป็นที่นิยมเล่นหากันอย่างแพร่หลาย โดยเฉพาะ “เหรียญรูป เหมือนรุ่นแรก ปี 2481” และลิงจัดหลัก” นอกจากนี้ยังมี เหรียญพระพุทธตะกรุด ผ้ายันต์ และพระปิดตาเนื้อเมฆพัด เป็นต้น

ที่มา : http://province.m-culture.go.th/trat/web53/My%20homepage%20to8888/Introduction/to8888_P192.htm