เมื่อลัทธิตันตระยานเป็นที่แพร่หลายในอาณาจักรกัมพูชา ในระหว่างต้นพุทธศตวรรษที่ ๑๖ – ปลาย ๑๘ (กลางคริสต์ศตวรรษที่ 10 – กลาง 13) จึงสร้างพระพุทธปฏิมาที่สอดคล้องกับค่านิยมและ ลัทธิความเชื่อของท้องถิ่น เช่น การสร้างพระพุทธปฏิมาประทับขัดสมาธิราบ ปางสมาธิ ทรงเครื่อง นาคปรก ที่ศิลาจารึกกัมพูชาเรียกว่า พระวัชรสัตว์พุทธะ ซึ่งก็คือองค์เดียวกับ พระมหาไวโรจนะ หรือพระอาทิพุทธะ (พระปฐมพุทธเจ้า) อันได้แก่พระพุทธะที่ประทานกำเนิดแก่พระปาญจสุคตอีกต่อ หนึ่ง และเมื่อลัทธิตันตระยานในกัมพูชาสิ้นสลายไปในช่วงปลายพุทธศตวรรษที่ ๑๘ (กลางคริสต์ ศตวรรษที่ 13) ความนิยมในการสร้างพระพุทธปฏิมาทรงเครื่องนาคปรกจึงสิ้นสุดลงไปพร้อมๆ กัน
พระวัชรสัตว์พุทธะ พบที่ วัดหน้าพระเมรุราชิการาม จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ครึ่งหลังพุทธศตวรรษที่ ๑๗ (ครึ่งแรกคริสต์ศตวรรษที่ี่12) ศิลา สูง ๑.๑๒ เมตร
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ จันทรเกษม จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
อ่านเพิ่มที่เว็บอื่น
http://www.kusaladhamma.com/index.php?mo=3&art=294837
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น